Het doel van het gesprek

Maar gesprekken zijn geen doel opzicht. Dat is "papiamentu". Blablabla is inmiddels een begrip geworden in onze taal. We praten wat af maar het is slechts verplaatsen van lucht. Maar het gaat uiteindelijk beslissen en handelen. Ik pleit voor: "reflection in action".

Voorwaarden voor een gesprek

Lezen is een voorwaarde voor een goed gesprek. Men zegt dat op het eiland niet gelezen wordt. In ieder geval niet genoeg. In tegenstelling bijvoorbeeld Venezuela en Nederland zie ik zelden mensen in het openbaar met een boek in de hand. Wel zie ik vaak mensen met een lokale krant in de hand. Het is algemeen bekent dat de kwaliteit van de meeste niet voldoende is. Ik voer ook zelden een gesprek waarin iemand mij een goed boek aanbeveelt. Dus waar haalt men de argument een die in een gesprek worden aangevoerd vandaan? Waarschijnlijk van de radio, televisie, tegenwoordig sociale netwerken en vorige gesprekken: "nan di" (men zegt). Mensen hebben niet geleerd te onderzoeken, informatie te vergaren, te selecteren en te beoordelen. Dus googlen opzich, is het niet.