Het gesprek op mijn porch

Veel van de gedachtes heb ik weleens geuit op mijn porch tijdens onze gesprekken op zaterdag. Op zaterdag vlokken mijn vrienden neer op de porch na een uur zwemmen in de Caracasbaai. We noemen ons zelf de zwemclub. Maar een enkeling zwemt niet. Michiel begrijpt niet waarom in Curacao 3.0 er zo weinig staat over onze gesprekken. Dat is omdat dit zeer persoonlijke en vertrouwelijke gesprekken zijn, die de mindset 3.0 aanscherpen. Het begint doorgaans met de vraag: hoe was de week? En het eindigde wanneer Wim werd opgehaald door zijn chauffeur om klokslag 13:00. Hij zette dan zijn strohoed op en verliet ons vrolijk met de opmerking: We hebben de wereld gered en er is nog hoop? Wim de Vrijer geloofde in mijn generatie en de gratie van mijn kinderen. Hij zag ons potentieel en vergeleek het met de vorige generatie. Wim is er sinds begin van het jaar er niet meer bij en zal er ook nooit meer bij zijn. Er is nooit meer iemand in zijn stoel gaan zitten.